Die Kerweredd 2026

geschrieben und gehalten von Konstantin Waldherr

 

Konstantin Waldherr bei der Kerweredd 2025

Prolog

Hallo mit´nanner, liewe Leit,
isch will eisch ganz besunnerschd grieße.
Endlisch widder Kerwezeit
Mir werre´s widder voll genieße!

Erscht rescht weil´s uff der Kippe schdand,
denn zwee Munat dunn schein´s net lange
für d´ Genehmischung durchs Amt.
Mir muss´de bis heit Mittag bange.

Nur Schbaß, denn hier hätt´ nimmand g´wartet!
Liebes Amt, nemms ma net krumm!
Mir hädde halt schun mol geschdartet.
bis er aus´m Arsch rauskummt…

Der Kiddel ooa, der Hut isch uff,
des isch mei jährlisch Maskerade.
Heit´ kriegt manscher oaner druff.
In diesem Outfit gibt´s kee Gnade!

Denn heit bin isch der Kerweborscht,
der Vorsitz ruht mol fiir ä Stund;
des heeßt: mir isch so mansches worscht,
was glei verlosset meinen Mund!

Wenn´s eisch trifft, nemmt´s mit Humor,
seid wennigschdens im G´spräch der Leit!
Un schbart´s eisch dann im nächschde Johr,
un macht´s bis do hiie halt mol g´scheit!

„Der arme Mann!“

Hot Eckart uns, ma könnt´s vermude,
nimmie lieb? Denn es verwunnert!...
Wenn ma ihn zur Kerwe lude,
schdändisch Absag´, g´fiihlt war´n´s hunnert!

Vor Korzzem awwer kam´s heraus:
Isch hab´ misch voll in ihm geirrt!
Er ließ uns nie mit Absischt aus,
der arme Mann isch nur verwirrt!

Beim Woifescht dacht´er uuverbliimt,
Rohrbach?? Kenn´s, was ma so liest,
hot sisch dann in de Herbscht gebeamt
un´d Leit´ zum Kerweschtart begriißt.

Verzieh´n! doch könn´ma net vergesse!
D´ Schdeigerung des Missgeschicks:
Vergleischt uns dreist mit Hendesse!
Mit Popelkerwe eint uns nix!...

Isch hätt´ ma jo fascht Sorje g´macht,
un ihm Work-Life-Balance empfohle.
Scheinbar hott er´s selbscht gedacht,
will sisch jetz´ Unnerschditzung hole.

Tritt körzer, schafft en neie Job,
am End hott er dann zu viel Zeit!?
Beschdimmt sag isch ball zu ihm: „Schdopp!
dei ganze B´such´ geh´n ma zu weit!“

Än neier Birjermeeschder kummt,
der die Finanze redde soll.
Der guckt, dass d´Wärtschaft noch meh´ brummt,
dann sin die Kasse widder voll.

Isch bin do hii- und hergeriss´,
braucht´s escht en neie´ Dezernent?
Der Druck isch groß, isch hab´ fascht Schiss,
wenn´s net leeft, dass die Bude brennt!

Ärschdens braucht´s en Kompetende,
zweddens, als en Popel-Ort,
hamma jetz´ 6 Dezernende,
wie ä Großschdadt sie aa hott.

Ihr fordert Sparsamkeit vun all´
denn unser Kasse sin jo leer.
„Es sei jo annerschd in dem Fall,
der Eckart gäb´ zwee Ämder her!“

Ä halb´ Million im Johr an Koschde,
werre dodursch kaum uff´g´fange!
Sauw´rer wär´s, braucht ma den Poschde,
wär´ än ann´rer doofir g´ange.

Isch winsch´ trotz all´ en guude Schdart,
dann könn´ ma uns alsball mehr leischde.
Geb umsunnscht glei mol än Rat:
Rohrbach braucht des Geld am meischde!

Schlimme Verschandelunge!

Nooch langem Kämpfe mussde ma
die Erdgasleidung akzeptier´n.
Der Sinn werd dann wohl erschder klar,
kannsch´ Wasserstoff escht transportier´n.

Die Hoffnung, dass ma sage: „jo,
es war am End´ net ganz fir umme“,
bleibt trotz Rohr´ und Krader do.
die unserm Feld den Flair genumme.

Ästhetik - Nutze abzuwäge,
s´geht am End´ um Kompromisse!
Doch beim Glasfaser verlege
ham´se leider voll neig´schisse.

Nadierlisch muss die Ärwett sei,
die Schdrooße g´heerde uffgerisse.
D´ Kawel kumme sunscht net nei,
mir wolle jo keen Fortschritt misse.

Mir geht´s aa net um´d arme Sai,
die sisch in d´Hitz´ kabutt ham´ g´schafft.
Es kann doch awwer escht net sei,
dass es des Tiefbauamt net rafft.

Schnell sin viele Schdell´ uffg´falle,
die des ganze Drama zeige.
Hier un do sin Schdolperfalle,
vun der Optik ganz zu schweige!

Kopfschdeepflaschder wurd´ entfernt
un donoch eefach wild geteert.
Oder, beschdimmt net so gelernt,
en Haufe Kies driwwergeleert.

D´ Leit sin immer noch dabei,
schlimme Schdelle z´rickzumelde.
Glaab aa net, sag´s mol ganz frei,
dass des uffhör´n werd in Bälde.

D´ oanzisch Hoffnung bleibt derweil,
un glaabt ma´s Leit, es werd so sei.
Dann denkt sisch oaner: „in dem Schdadtteil,
g´heere neie Rohre nei.“

Dass ma was koordiniert,
isch jetz net so ganz wahrscheinlisch.
Wenn ma´s dann erneit probiert,
werd´s vielleischt net ganz so peinlisch

Die härdeschd´ Prifung

Es gibt noch Zeische un noch Wunner.
Desmol hott d´Geduld gewunne.
Finf Johr Leerschdand war´n´s mitunner,
jetzat wurde Päschder g´funne.

Der Eischedorffplatz-Kiosk hott,
nu endlisch widder uffgemacht.
Die nei´ Betreiwer ham´ den Schrott
ertischdischt un viel mitgemacht.


Isch selwer war in ins´g´samt dreißisch
Noochischde mit in CC.
(Hab´) Mit´kriegt, wie d´Parteie fleißisch
sisch faschd an die Gurgel geh´.

S´war schunn oft ä schdarkes Schdick,
wie ma des all´ oagang´ isch.
D´Schdadt war stets bemiht, zum Glick,
d´Vermieder schaffte gruselisch.

Hätt´ Asterix die GGH,
net s´ Haus, des die Verrickde mäscht,
als Prifung g´habt, er wär´ ganz klar,
durschgedreht beim Göttertescht.

A 38- Passierschei`,
die leischtest´ Ibung dodegeje!
Dort sah ma´s als Quälerei,
sisch vum Schduhl fortzubeweje.

Sei´s jetz´drum, s´Cafe´ isch offe.
Viel Erfolg als Snack- Oabieder.
Isch dunn fir eisch noch was hoffe:
Langi Zeit uuhne Vermieder.

So schlecht kann´s uns net geh´n!

Beim Haushalt geht es dodedrum,
den Sinn vun Koschde abzuwäge.
Manschmool braucht´s en Haufe Mumm,
klappt was net, gibt´s aa mol „Schläge“.

Net immer kann des Gros der Leit´
all´ Pros und Contras eruier´n.
Sie hawwe net wie DIE die Zeit,
die des beruflisch debattier´n.

Is schunn klar, dass mansche Poschde
sinnvoll sin un sisch rentier´n.
Doch ma dutt bei folgend´ Koschde
scheint´s de Iwwerblick verlier´n:

D´Kulturhauptschdadt koscht´ sehr viel Geld,
in d´Wind gepiff´, wenn´s scheidern sollt´.
Die Schdadthall´, logisch alle g´fällt,
doch hott se ihr´n Tribut gezollt.

Dass d´Mehrkoschde fir den Balkon,
die der Maguerre net iwwernimmt,
net schunn bekannt war´n, 5 Million!
Ma froogt sisch schunn, ob des so schdimmt.

Die Beachhallkoschd´ sin explodiert,
nix meh´ drin mit Landesmiddel.
Was mi´m Dezernent bassiert,
kam grad schunn im erscht´ Kapiddel.

Da Vinci-Brick´ für Räder
zwanzisch Mille, sechs vun d´Schdadt.
Falls die Schdrooße drumrum schbäder
net gebaut werr´n: Brick schachmatt!

Wenn´s fir all des meeglisch is,
doch viel Geld zu akquirier´n,
dann sinn d´ Mensche oa´gepisst,
sie misse aa viel akzeptier´n:

FIPS- Bus Rohrbach oafach g´schdrich´,
entgege aller Schdadtabsprache.
Die 29, lächerlisch,
kann Rohrbach Siid nimmi oafahre.

Jedes Kind mit Wackelzahn,
muss oafach zügisch mit dem Rad
die owwer´ Rathausschdrooß langfahr´n,
dann schreide d´ Schlaglöscher zur Tat.

Der Eckart sescht im Interview:
„Klimaoalag´ an de Schul`
Koscht´ zu viel, geht net im Nu,
Heidelberg isch annerschd cool!

Wie wär´s mit Unnerrischt verleje?
Rathaussaal, Kongresszentrum.
D´Schdadthall´ wär´ beschdimmt en Seje,
do krägscht d´ heiße Dage rum!

Besser vorher noochdenke!

Im Hoschbiddl dutt g´rad entsteh´n
ä nigelnagel nei´s Quartier.
Ganz modern, des hosch net g´seh´n.
Do isch nix meh so wie friher.

Des Konzept sieht derart aus:
Des Areal bleibt audofrei.
(Ma) parkt im Deck, leeft dann zum Haus;
in Heidelberg muss des so sei.

Alles klar, jo net verkehrt.
Es dutt de Mensche aa mol gut,
wenn man net nur Audo fährt
un domit was fiirs Klima dut.

Es werd halt leider problemadisch,
wenn ma Schweres transportiert.
Dann braucht´s Ausnahm`, net dramadisch,
geht beschdimmt uukompliziert.

Des däät awwer doch net basse,
net in uns´rer scheene Schdadt.
Weil ma´s oafach oafach hasse,
mach ma´s kompliziert anschtatt.

„Zum Kulturhaus misst´er fahre?
Kann ma des net niwwertrage?“
Ja nadierlisch, Gott bewahre,
mach des gern, alle paar Dage.

Biihne, Technik und Getränke
Trag´ isch gern dreihunnert Meder.
Kann ma´s Fitnessschdudio schenke,
bin aa gern en Fußabtreder.

Gott sei Dank kam´ d´ Feierwehr,
Reddungsdinnschd un Bolizei:
„Gebt mol fuffzisch Schlissel her,
fir d´Poller, denn mir misse nei.“

S´Amt dodruff zu mir dann g´sacht:
Hol da d´Schlissel im Büro.
Des Konzept war net durschdacht,
s´kummt jetz´ aa nimmie druff oo.

Bin mol g´schbannt, wenn´s dann ball hunnnert
Schlissel sin, die dort kursiere;
ob ma´s lässt, wär net verwunnert,
däät sisch aa nimmie rentiere.

Die Nerve un die Lebenszeit
kriegt ma halt nimmie zurick.
Beim nächschd Quartier iwwerlegt g´scheit,
un habt die Lehre draus im Blick! .

„Die Geißel der Menschheit“

„Heit´sche Kriege, Kadaschdrophe“,
war´n es noch so schlimme Krise,
juckde doch ganz viele Doofe
net, „egal“, isch die Devise!

Doch oamol in dem Friihling war
die Masse total fokussiert.
Es avancierte zu nem Schdar,
ä Tier; nun war´n se int´ressiert.
Die ganze Gschicht´ isch symptomatisch,
kann´s als Schbiegelbild kapier´n.
Versuch´s e´mol, ganz exemplarisch,
fiir eisch durschzuexerzier´n.

Ma sieht droa wie die G´sellschaft tickt,
was sie bewegt, zu oft banal.
Es geht um, habt´ er´s schunn geblickt?
Genau- um Timmy, „unsern“ Wal:

Ä armes Tier gerät in Not,
ma isch sisch oanisch zu Beginn.
Nix kontrovers wie Krieg, Verbot´,
hofft nur, sie kriege d´ Reddung hin.

Es kippt erscht, wenn die ganze Depp´
sisch do droa jetz´ bereichern woll´.
Alle Medie, jedi App
mit Influencer-Content voll!

Nooch Korzem geht´s dann uff de Sack,
weil´s schein´s nur noch DES Thema gibt.
Mitgefiihl mit Beigeschmack,
es geht nur um des eig´ne Skript.

Social Media isch zum Teil
zur Menschheit-Geißel avanciert,
des häufisch Hetz´ und Vorurteil´
un oft aa Dummheit generiert.

Viele dunn sisch informiere
nur noch iwwer d´Algorythme.
Dunne dobei net kabiere,
wem se Uffmerksamkeit widme.

Wenn isch´s net fiir d´Vereine bräuscht,
isch däät´s am liebschde abschalde.
Dann könn´de die, vum Sein enttäuscht,
ihr Redundanz fiir sisch b´halde.

Fiir Timmy warn´s, bis er verschied,
schlimme, jo fascht grausam´ Dage.
Hoff´ e´mol, er ruht Fried´,
muss uns zum Glick nimmi ertrage.

Dick un doof- nur ganz viel dümmer!

Stan Laurel, Oli Hardy
prägde ganz´ Generatione.
Dick un Doof schau´n war wie Pardy,
ihre Filme Attraktione.

Uuerreischt die smarde Witze,
ihre Freundschaft trotz Verliere.
Derzeit woll´n zwee dreisde Fritze
beide ganz schlescht imitiere.

Nur dass sie in keinschter Weis´
smart, sympathisch, klug herkumm´.
Sie sin selbschtverliebt un dreist,
skrupellos un oafach dumm.

Der oane, Mäschdigschder der Welt,
sei Ego könnt´ ä Kind enthülle.
Der anner´ sisch genauso g´fällt,
dutt sisch mit Fußball d´Tasche fülle.

Sie trede Menschrecht´ mit Fiiß´
dunn de Schbort konterkarier´n.
Jeder denkt sisch täglisch dies:
Kann ma sisch noch mehr blamier´n?

N´Schiri, Schbieler, Funktionäre
durfde net ins Land neikumme.
Trump musst´ sisch nur korzz beschwere,
dann wurd d´ Schperre z´rickgenumme.

Hefdisch, vor´m Pokalhochhieve,
wie die Spanier warde misse,
bis die uuerwinscht´ Motive
sisch mol vun der Biihn verpisse.

Beischbiel´ dofir gäb es zisch!
Schdopp jetz´ sunscht kumm isch uff Toure.
Z´sammeg´fasst bleibt unnerm Schdrisch:
Riesegroße Witzfigure!

Korz mol iwwerregional

Iwwerall geht´s grad um´s Geld,
doch viel wischdischer: Vertraue!
Scheiß egal, ob uns des g´fällt,
mir sin dabei es zu versaue!

Ä Thema, net nur fir d´Kommun`,
aa in d´Länder, grad im Oschde!
Bundesweit net opportun,
des werd uns so mansches koschde.
Statt dass die Regierung jetz´
vermiddelt, dutt se uns misstrau´n.
Verliert die Leit´, macht Fehler, schwätzt
davuu des Land sei einheitsbraun.

Oaner werd Bundesminischder,
trotz der Aussag: „könnt des net!“
Brosius Gersdorfs´ Wahl zum Rischder
zeigt des Drama dann komplett.

Spahn hott in de letschde Johre
Noochweislisch jeden Bezug
Zur Bodeschdändischkeit verlore
Haushaltsausschluss gar net klug!!
Die Wahl in Sachsen-Anhalt jetzt
werd dodursch sischer aa beschdimmt.
Isch hoff, dass Forsa sisch verschätzt,
un sisch d´Bevölkerung besinnt!

Worum ging´s wirklisch?

Es war schpannend bis zum End´,
ä Renne ganz lang Kopp an Kopp.
Cem wurd´ Minischderpräsident
Isch däät mol sage: sein Traumjob!

Der Wahlkampf war uff ihn allee,
un net die Griine ausgericht´.
Des Logo hott´ ma faschd net g´seh´,
hott´ uff d´Plakade druff verzischt´.

Grundsätzlisch war´s ä gudi Wahl,
er hott´ am End´ verdient gewunne.
D´Meischde wählde liberal
un doch hott´ ma en Makel g´funne:

Korz vorher taucht ä Video uff,
gedreht vor mittlerweil´ acht Johr.
Manu Hagel sieht ma druff,
kummt sisch im Interview geil vor.

Es isch nadierlisch scheiß Gelaber,
„Eva un rehbraune Aage“
S´ gibt do gar kee wenn un aber:
So was därffsch net denke, sage!

S´ Mindeschde wär´ do gewest,
wenn ma so en Scheiß verbreidet,
dass ma ´s net so laafe lässt
un vun selwer uffarbeitet.

Un hätt´ die Zoe Mayer des
ä Johr zuvor thematisiert,
dann hätt´ ma denne ganz´ Prozess
uff oaner anner´ Grundlag´ g´fiihrt.

Doch zwee Woche vor der Wahl,
ging´s net drum zu diskutiere.
Sondern oafach nur banal
bei der Wahl zu profitiere!

„Mir ging´s nur um die Debatte“,
sagte sie dänooch ganz trotzisch.
Mit Verlaub, wenn Sie´s geschdatte:
Isch fand´s oafach hinnerfotzisch.

Un sunscht so?!

Es hott´ uns viele Johre b´schäfdischt.
D` Oawuuhner ham´ nuu gewunne.
Werr´n dursch Lärm kaum meh beläsdischt,
d´ Schdimmung bei de Wärt´ weit hunne.

Un trotzdem gewwe Linda
un die Oawuuhner kee Ruh.
Wolle jetzat noch verhindern,
dass es Ausnahm´ gibt davuu.

10 mol jährlisch därff der B´schluss
vum Gerischt umgange werr´n.
Doch des Jammern bleibt ä Muss,
Kulanz mit d´Wärte ihne fern.

Viele kurz vor d´ Insolvenz,
des war jo leider faschd schunn klar.
Isch denk e´mol, so die Tendenz,
dass es fiir d´ Unner´ des jetz´ war.

Un noch emol geht´s um de Lärm:
Diesmol den dursch de Verkehr.
Krass, wie mansche dofir schwärm´,
sin genauso hinnerher.

„Tempo 30 in de Näschde
langt ma net, isch will des immer!
Isch beschdeh´ uff meine Reschde
S´ isch zu laut in meine Zimmer.“

Als ob DES des Handeln leidet,
net s´Prinzip, genung der Fax´!
Seid´ er escht so zart beseidet,
kaaft eisch endlisch Ohropax!

Ansunnschde hawwe d´Heidelberger
fiir die Windkraft hier plädiert.
In Summe ware d´ Pro´s noch schdärker,
wenn ma aa viel Wald verliert.

Dursch mansche Wahlplakade schlauer
könn ma d´ Windräder, net schee,
vum Lammmerskopp, wie d´China-Mauer,
ball aa aus em Weltall seh´!

Epilog

Es gäb` noch souviel zu verzähle,
doch alles hot emol e End.
Jetzat wolle mer d´ Gorjel eele,
weil´s jedem schunn im Hals drin brennt.

Auf ihr Leit, des werd der Hit:
mir gehe z´samme vor zur Hall.
Des Portemonnaie nemmt´er schee mit,
sunscht werd´ doch eier Geld net all!

Mir losse´s mol so rischdisch krache!
sin jetzat mol drei Daag lang froh.
Ihr braucht eisch heit kee Sorje mache,
die sin am Muundag aa noch do!

Un kummt´er irgendwann net weider,
wenn´er nooch der Wohrheit forscht:
Verzweifelt net! Kummt, des isch g´scheider,
zu mir, zu eierm Kerweborscht!